ANA SAYFA           
ARAMIZA KATILANLAR
KAYBETTİKLERİMİZ      
İNSAN MANZARALARI  
HATIRALAR      
DUYURULAR        
SOY AĞACI             
YÜMÜZ İNSANLARI
KÖYDEN FOTOLAR       
ŞENLİK 2006    
KÖY 2006          
KÖY 2008   
ÇEŞİTLİ SİTELER     
ÇAĞŞAKTAKİ KILAMLAR
ARŞİV
YAZIŞMALAR    
 
 

XStat-Homepage

 

 

   

   

cagsaklilar@yahoo.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

İRBAMİ   MÊMED  VE EFIKÊ   MÊMED  (ÇANAN )

 

               İbrahim Dayı  ile Xalojınê  Efê’yi  son yıllarda daha  yakından  tanıma olanağı buldum. Aramızdaki yaş farkına rağmen  çok iyi anlaşan  dostlar  olduk… Her ikisini de çok sevdim. 

                 İbrahim Dayı, kibar ve ölçülü, geleneksel değerlere önem veren bir insandı…Xalojınê Efê, Kırkısraklı idi. Akıllı ve sözünü tartarak konuşurdu. Son derece peşin sözlüydü. Hiçbir zaman sözünü esirgemez, dobra konuşan bir insandı.

               Xalojına Efê, çok güzel ve kusursuz akıcı bir Kürtçe ile konuşurdu. Onları ziyarete  gittiğimde yanımda defter kalem götürürdüm. Xalojın, Kürtçe’yi çok güzel konuştuğu için oldukça değişik sözcükler ve deyimler kullanırdı . Hemen onları not ederdim. O da bundan oldukça keyif alır , mutlu olurdu. Çevresindekilerin duyabileceği bir sesle “Tê li li lê işê vê  ku ez çi  dibejim ew tim qeyt dikê…”  (Her söylediğim kaydediliyor anlamında)

              Çocukluğumdan beri Kürtçe’yi hep çok sevdim, öğrenmek için çabaladım. Merakım nedeniyle  duyduğum farklı şeyleri iyi ki kaydetmişim.  “Dıhebine,bıhebine” (sevmek, kabul etmek) sözcüğünü ilk kez Xalojina Efê’den  duydum.

           Bir sohbet esnasında bana :”İbrahim dayın kışları çocukların yanına gidelim diyor. Şimdilik bizim elimiz ayağımız tutarken neden çocuklara, gelinlere yük olalım , onları neden şimdiden rahatsız edelim ki…Gençleri usandırıp yüz göz olmaya gerek yok.  Elden ayaktan düştüğümüzde  nasıl olsa çocuklarım bize bakarlar.” demişti. Bu söylemine: “Berxê, meri xwe li rûyan mexini” deyimini de eklemişti .

         İbrahim dayı  ile de  hep eskileri konuşurduk. Çanolar Elbistan Tapkıran köyünden gelmiştir. İbrahim Dayı dedelerinin köyünü anlatırken  “memleket “ derdi. İbrahim dayı bir gün memlekete, akrabalarını ziyarete  gider.  Evde bulunan küçük kız çocuğuna babasını sorduğunda , camiye gittiğinin yanıtını alır.  Şaşırır ve babasının camide ne işi olduğunu sorar. Küçük kızın yanıtı  “emmi, biz Sünniliğe döndük.” olur. Bunları gülerek anlatmıştı. Tabii ki o akrabalarını seviyordu. Bu olay nedeniyle olumsuz bir şey de söylemedi. Adana’da o akrabalarının bizim köylü Çanolarla görüştüğünü, onların da Kürt olduklarını, sadece bazı nedenlerle Sünniliği tercih ettiklerini anlatmıştı. (nedenleri anlatmayacağım.)

 

           Sevgili İbrahim Dayı ile Xalojına Efê’yi  peş peşe kaybetmenin acısını yaşadım. Ruhları şad olsun….

 

                                                                                                                                     RONAHΠ         2006-06-04

 

Not : 1.) Eksiklerimi tamamlarsanız sevinirim.

        2.) Kürtçe sözcüklerde “i “ harfi “ ı “ olarak okunur. “ î “ ise “ i “ okunur

                               


 

                                              © cagsak.com                                                            cagsak.com sitesinde yayınlanan yazılar yazarların kişisel görüşleridir.                                      Yazılara hiçbir  müdahale  edilmemektedir. Yazıların her türlü sorumluluğu yazarına aittir.